122

Pozitif Olun ve Gülümseyin

Pazar günü İstanbul’a geldim ve üç günde ancak kendime gelebildim.  Türkiye’ye her gelişimde yaşadığım yoğun tempo başladı bile.

Tam 11 ay oldu Türkiye’ye son gelişimden sonra ve bu zaman çok çabuk geçti.  Belki yurt dışında yaşayan birçok kişi bana hak verecektir, uzun süre sonra ülkemize her dönüşümüzde gelişim, değişim ve farklılıklar çok çabuk gözümüze çarpar.

Son gelişimden sonra tabi ki birçok değişim gözüme çarptı ancak beni her zaman üzen bir konudan bahsetmek istiyorum ve sizlerin yardımına ihtiyacım var.

Bize toplum olarak ne oluyor?  Bu karamsarlık neden?

Sabah evden çıkıp bakkala uğramakla başlayan günüm birçok arkadaş görüşmesi ve toplantı ile geçiyor.  Herkesin suratı ASIK.  Kimse gülümsemiyor, kimse birbirine teşekkür etmiyor.  Uçakta servis yapan Türk Hava Yolları hostesleri bile teşekkür ettiğimde sanki birşey söylememişim gibi suratıma bile bakmadılar.

Bindiğim taksi bir bilgisayar oyunu oynar gibi yayaları ezmek istercesine üstlerine sürüyor.  Hastanede sıra bekleyen hastaları sekreter ufak bir çocuğu acımasızca azarlar gibi azarlıyor.  İnsanlar yolda yürürken birbirine çok sert ve çok sinirli bakıyor.

Benim bu güzel ülkemin bu güzel insanları neden bu kadar mutsuz?  Sinirli ve mutsuz başlayan bir gün nasıl verimli ve olumlu geçebilir?

Belki içinde yaşadığımız için çok farkında değiliz ancak sürekli negatif bir yaklaşım hem iş hem aile yaşantımızı çok ciddi etkileyebilir.

Sizden bir ricam var.  Bir günlüğüne bile olsa güne pozitif başlayın, gülümseyerek evden çıkın.  Tanıdık tanımadık herkese gülümseyin, merhaba ve günaydın diyerek güne başlayın.  Bütün gün pozitif olun ve herkese teşekkür edin.

Hem kendiniz mutlu olacak hem de beni mutlu edeceksiniz.  Şimdiden teşekkürler hepinize.

Yorumlar

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Yorumları Gör(9)
  1. Ahmet hoşgeldin, umarım tanışma, sohbet etme imkanımız da olur. Söylediklerinde çok haklısın. Her gün işkence gibi yüzler görüyorum, üzülüyorum. Elimden geldiğince http://markasizsiniz.blogspot.com daki yazılarla insanlara bir şeyler anlatmaya çalışıyorum. Çevremdeki kızan, bağıran, negatiflik saçan insanlardan ateşten kaçar gibi kaçıyorum. İş yerinde ekibimdeki 30 kadar kişiye sabah koca gülümsemelerle günaydın diyorum. Ve gözlerinin içine, yüzlerindeki ifadeye bakıyorum. Suratı asık olan varsa gün boyu takibe alıyorum. 1,5 yaşındaki çocuğuma hiç kızmadan onu nasıl yönlendirebilirim diye çaba harcıyorum v.s v.s.

    Sabah sabah iyi ki kafaya tokmak gibi bu yazıyı yazdın. Tekrar hoşgeldin, sevgiyle kal.

    Murat

  2. Hoşgeldiniz.
    İnsanlarımız karamsar, sebeblerine gelirsek:
    1) Dünyanın herhalde hiçbiryerinde olmayacak kadar sanki yarışırcasına, karamsar ve iç karartıcı, haber, oturum programları, kadın kuşağı programları( 11:00-17:00 arası) yayınlar yapılmaktadır. Sürekli ülkemiz adına en kötü tarafları gözönüne çıkarılmakta( bugun şu şuna tecavüz etti vs.) ancak bireyden başlayarak çözüm yolları konuşulmamaktadır. Televizyon ve gazete gibi iletişim araçları tek taraflı olduğundan insanlar izledikleri zaman tepkilerini dışa vuramamakta ve bu iş hayatına veya sosyal hayatına olumsuz olarak yansımaktadır. Bu toplumsal problemin televizyon ve gazete yerine interneti(çift yönlü iletişim) tercih ettiğinde ve istediğini izlemeye veya okumaya başladığı zaman çözüleceğini düşünüyorum.
    Tekrar hoşgeldiniz…

  3. Selamlar Ahmet abi, gerçekten çok haklısın. Ben bu durumun uzun yıllardır farkında olan biri olarak, yıllardır böyle davranmaya çalışıyorum. Gülümsüyor ve hizmet aldığım birine de teşekkür etmeyi unutmuyorum. Ama senin de dediğin gibi teşekkür ettiğim zaman hiçbir tepki vermiyorlar. Belki şaşırıyorlardır ama genel görünüm bu yönde. Zaten son zamanlarda ben de aynılaştığımı hissediyorum. Bu kadar mutsuz ve umutsuz insan varken; ister istemez siz de aynılaşıyorsunuz ve onlar gibi davranmaya başlıyorsunuz. Çok güzel bir hatırlatma oldu benim için. Teşekkürler.

  4. merhaba,
    sitenize tesadüfen yönlendim ve yazılarınızı okudum.gerçektem çok haklısınız.şuanda yutdışında yaşayan başka bir türk olarak sizi cok iyi anlıyorum.gerçek malesef üzücü türkiye nereye gidiyor nasıl düzelecek bilmiyorum.insanlar mutsuz asık yüzlü…sizde etrafınızda yaşayan insanları ve yaşam kalitelerini türkiye ile karşılaştırmışsınızdır.benim bulunduğum ülkede(ispanya)herkes gayet neşeli ve tanısın tanımasın herkes mutlaka birbirine yolda,sokakta,durakta,asansorde selam veriyor.onların o sıcak ve pozitif bakışları da dediiniz gibi insanı güne güzel başlatıyor.malesef türkiyeye döndüğümde buna devam eden insanlar göremeyeceğim ama ben hep gülümseyeceğim…ülkemin ilerlemesini istiyorum…ve ufakta olsa bir yerinden bir şekilde başlamalıyız.

  5. Geri bildirim: Teşekkürler