Sıradan fikirlere, potansiyeli olup da sıradan işleri seçen insanlara, sıradan bahanelere, sıradan daha birçok şeye gıcık kapıyorum.

Bu oldum olası böyleydi ve böyle olacak. Bazen açık sözlülüğümün ve girişimci ruhumun bana verdiği aşırı özgüvenle insanları sıradan oldukları için bozuyorum. Aslında hedefim onlara ellerindeki potansiyeli kullanamadıklarını hatırlatmak ve teşvik etmek.

Yaklaşık bir saat önce 1 Nisan bitti ve 2 Nisan başladı New York’ta. Geçen sene burda ufak bir 1 Nisan Şakası yapmıştım, bu sene yapmadım, yapamadım.

Bu aralar yeni projelerle çok yoğunum, çok heyecanlıyım ve oturup doğru düzgün bir şaka bulmak için vaktim yok. Sıradan bir şaka yapmaktansa yapmamak benim tarzıma daha uygun.

Ben bu akşam Manhattan’dan eve dönerken aklımdan bunlar geçiyordu ve bu konuyla ilgili bir blog yazısı yazmak da aklımda yoktu, ancak her gün düzenli ziyaret ettiğim bloglardan birisi olan Seth Godin‘in bu sene 1 Nisan’da neden şaka yapmadığına dair bugünkü yazısını okuyunca ben de fikirlerimi paylaşmak istedim.

Bu sene 1 Nisan’da Kirtok.com okuyucularına değil ama başka birisine bir şaka yaptım hem de nasıl bir şaka, sizinle de paylaşmak istedim.

---

Şu Ana Kadar Yaptığım En Riskli 1 Nisan Şakası

Fıkra ve komik hikayeleri anlatmak aslında ciddi yetenek işidir ve bende sanırım bu yetenek pek yok. O yüzden bugün yaptığım 1 Nisan şakasını anlatmadan önce klasik bir hatırlatma yapayım; Eğer o ortamda olup şaka yapılan kişinin suratını görseydiniz hikayenin tam tadına varabilirdiniz. Herneyse uzatmadan şakayı anlatmak isterim.

31 Mart Salı günü başlayıp toplam 5 gün sürecek çok önemli bir toplantı zincirine katılıyorum. Gündüzleri toplantıdayım, geceleri çalışıyorum (ve blog yazıyorum ), birkaç saat uykudan sonra tekrar soluğu Manhattan’da alıyorum.

Şakanın kahramanı Hollanda’dan gelen, Avrupa’da 600′ün üstünde mağazada markası satılan, aslen tasarımcı, bir o kadar da yaratıcı bir iş adamı. Benim danışmanlığını yaptığım Amerikan firması bu markanın da içinde bulunduğu 4 tekstil markasını Amerika’ya ilk lanse edecek firma ve bu projenin hem online hem mağazacılık ayağını biz yürütüyoruz. İş büyük, toplantıdaki insanlar önemli, benim ve şirketim için çok önemli bir toplantı serisi ve toplantıları ben yürütüyorum.

31 Aralık salı günü gayet iyi ve samimi geçen yarım günlük daha çok tanışma ve ön giriş toplantısı ardından 1 Nisan sabahı Soho’da toplantının yapılacağı loft ofiste buluştuk. Ofise yürürken zihinsel olarak kendimi toplantıya hazırladığım için yaratıcılığım had safhada. Bu tarz toplantı yönetmeleri stand up’a çok benzetirim ben. Eğer iyi gününüzdeyseniz ve iyi hazırlandıysanız çok yaratıcı fikirler ve sonuçlar ortaya çıkabilir.

Herneyse ben yaratıcı moddayım ve aklıma bir fikir geldi, o anda Amerikan şirketin sahibi ve CEO’su yanımda ve ona sessizce toplantıya 1 Nisan şakası ile başlayacağım lütfen bozuntuya verme dedim, karşılıklı sessizce gülüştük.

Derken masaya yerleştik, kahvelerimizden ilk yudumları aldık, Hollanda’dan gelen misafirlerimizle kaldıkları otelin konforu hakkında birkaç dakika sohbet ettikten sonra ben beyaz tahtanın başına geçtim. Tam gündem konusu ile ilgili powerpoint sunumu ile toplantıyı açıyordum ki bir anda durdum.

Danışmanlığını yaptığımız Amerikan şirketin sahibine dönüp ismi ile hitap ederek “Lütfen kusura bakma ancak ben senin firmanın başarısı ve bu projede kar etmesi için burdayım, o yüzden günlerdir kafamı kurcalayan ve bence bu büyük ve önemli proje için tek sorun olan şeyi açıklamak zorundayım” dedim.

Hollandalı firmanın sahibine de “Umarım sizin için sorun değildir ancak siz de 4 markayı temsilen (Bu arada markalardan birisi Türk lütfen ismini sormayın) burdasınız ve Amerika gibi önemli bir pazara giriyorsunuz, hepimiz baştan dürüst olursak uzun vadede hepimiz kazanırız dedim ve izin istedim” Kendisi de merak ve şaşkınlıkla ama çok nazikçe tabi ki buyrun dedi.

Şimdi çok az ön bilgi geçmem lazım. Bu Hollandalı arkadaş markasına aşık, hayatını buna adamış, henüz yaşı genç ve çok başarılı. Avrupa’da sosyete dergilerinden düşmeyen birisi, 911 turbo sürüyor, Amsterdam’da en pahalı loft’ta oturuyor, adamın tek derdi markasının Amerika pazarına doğru lanse edilmesi, para falan umrunda değil. Çevresi sayesinde diğer önemli 3 Avrupa markasını da temsil ediyor, bir nevi onlara yardımcı oluyor. Bu kısmı belirtmem şarttı, çünkü söylediğim gibi adamın markası hayatı.

Ben ön konuşmadan sonra kalemi aldım ve beyaz tahtaya 4 markanın ismini yanyana yazdım. İlk marka hakkında iki üç cümlelik kısaca konuştum (potansiyel müşteri demografiği, pazar payı vs), aynı şekilde 2. ve 3. marka hakkında da konuştum. Toplam 4-5 dakika sürdü üç marka hakkında birkaç cümle kurup altlarına güçlü oldukları noktaları yazmam. En sona özellikle Hollandalı misafirimizin markasını yazmıştım.

3. marka hakkında konuşmamı bitirince, bir anda durdum, masaya doğru 2-3 adım yürüdüm ve kahvemi aldım, çok sakince bir yudum kahve içtim, tahtaya geri döndüm ve “Üzülerek belirtmek isterim ki bu proje için en büyük sorun MARKANIN ADI” dedim ve bu adamın markasının üstünü çizdim Evet aynen öyle, direk üstünü çizdim.

Masadakilere döndüm ve “Benim kafama takılan, emin olmadan söylemek istemediğim ve artık emin olduğum şey bu markanın bu konseptte kesinlikle yeri olamayacağı” dedim. Bir anda ortam dondu, sessizlik var. Bizim Amerikalı patron gülmek üzere zor tutuyor kendini.

Hollandalı misafirimizin suratı tam anlamı ile bembeyaz oldu. Hatta birşey olacak diye korktum bir an

Olayın şokunu henüz yaşarlerken tadını da kaçırmadan tahtaya geri döndüm ve bir yandan “Bu marka yerine bu konsepte uyan ve tutacağına emin olduğum bir marka buldum ve bu markanın adı…..” diyerek tahtaya APRIL FOOLS (yani 1 nisan şakası) yazdım

Bizim Hollandalı misafir kelimenin tam anlamı ile bütün loft’un yüksek tavanından yankılanacak şekilde kahkalara boğuldu. Birkaç dakika herkes kahkaha atmaktan kıpkırmızı oldu. Daha sonra yaklaşık 5-6 dakika başımızdan geçen güzel 1 nisan şakalarını paylaştık ve kendisi çok içten bir şekilde bu şakayı hiçbir zaman unutmayacağını, kalp krizi geçirmek üzere olduğunu, son 3 ayını bu işe ayırdığını söyledi

Kahkalarla, neşeli ve pozitif başlayan toplantımız bir o kadar yaratıcı ve verimli geçti.

Yaptığım En Riskli 1 Nisan Şakasından Çıkartılacak Dersler

• Sıradan bir fikre vakit kaybetmektense hiç uğraşmamak daha doğru olabilir. (bkz. kirtok.com’da bu sene sıradan olacağına hiç şaka yapmamam).
• Fikrinizin yaratıcı olduğuna güveniyorsanız risk almaktan çekinmeyin (yaptığım şaka riskli idi, ters tepebilirdi. Bir anda küfür bile yiyebilirdim, şaka desem bile berbat bir atmosferde toplantı devam edecekti ama risk aldım.)

İşte bu hikaye de yoğun, yorucu 10 saatlik toplantıdan kalan tatlı bir anı oldu, sizlerle de paylaşmak istedim.

Peki bu sene 1 Nisan’da siz ne kadar yaratıcı bir şaka yaptınız?

Dün neredeyse bütün günümü SES NY 2008‘de geçirdim.  Search Engine Strategies (Arama Motoru Stratejileri) Konferansı arama motorları sektöründe Amerika’daki en önemli konferans olarak gösteriliyor.  Geçen sene işlerimin yoğunluğundan dolayı New York’taki konferansa katılamamıştım, ancak 2008 projelerim arasında çok daha fazla konferansa katılmak olduğu için bu seferkini kaçırmadım.

Sektörel konferanslara katılmak birçok anlamda çok önemli.  Benim için bu tarz konferanslara katılma nedenleri şunlar:

• Aradığınız bir yazılım, bir çözüm, ya da provider varsa, o sektördeki herkesi orada bulma şansınız oluyor.
• Networking, networking, networking.  Hiç beklemediğiniz bir anda, sigara molasında Google’da üst düzey bir yönetici ile geyik muhabbeti yapma şansınız bile olabiliyor.  Özellikle şehir dışı konferanslarda eğer konferansın olduğu otelde kalıyorsanız, akşamları yemek, otel barında devam eden muhabbetler derken networking fırsatınız daha da çok artıyor.  Birinci kural, çekinmeden herkesle tanışmak, kendinizi ve ne iş yaptığınızı anlatmak.  Karşı tarafı dinlemek ve onların ilgisini çekebilecek sorular yöneltmek. Bu her zaman işe yarıyor.
• Sektördeki birçok yenilikler bu konferanslarda açıklanıyor.  Size ne faydası olabilir, belki çok faydası olmaz, ama kendi sektörünüzdeki yenilikleri yerinde takip etmek avantajlıdır her zaman.

SES New York Konferans Notları:

Lafı daha uzatmadan günün nasıl geçtiğine gelelim.  Bir önceki gece zaten sabaha karşı uyuduğum için erken kalkıp ofise gitmedim, ve geç kalkıp bilgisayarda işlerimi hallettiken sonra öğlen 1 gibi hazırlanmaya başladım.  Bazılarına göre çok ince ayrıntı gibi gelse de benim toplantılara ve konferanslara hazırlanırken belli prensiplerim vardır.  Bu tarz konferanslara hazırlanırken yanıma aldıklarım ve olmazsa olmazlarım:

• Kesinlikle çok şık giyinirim, siyah ya da koyu renk takım elbise (yaz ise gri takım elbise).  Unutmayın ilk imaj herşeydir.  Birçok kişi bir kot gömlek yeter, önemli olan benim kafamın içindekiler diye düşünebilir, emin olun benim kafamın içinde de baya birşey var.  Test ederek 100% ispatladığım bir konu, ne kadar şık giyinirsem o kadar daha çok ciddiye alınırım bu tarz konferanslarda.  Ne iş yaparsanız yapın benim gibi 30 yaş altında bir yönetici iseniz dünyanın heryerinde yaştan dolayı ciddiye alınma sorunu yaşarsınız, o nedenle ilk imaj çok önemlidir.
• Yanıma bir çanta mutlaka alırım, ancak şehir içi konferanslarda kesinlikle laptop almıyorum artık.  Çünkü konferans alanında her standda ve lobide internet sunuluyor.  Zaten uzun süren ve sürekli ayakta geçen bir günde bir de laptop ağırlığı taşımak hoş olmuyor.  O nedenle bir çanta yeterli.
• Çantada bir bloknot ve 2 kalem mutlaka bulunur.  Eğer websitelerim ile ilgili bir promosyon ürünü ya da hediye varsa onlar da çantada olur.
• Kartvizit.  Bu en önemli nokta.  Bol bol kartvizit alın yanınıza.  Hatta sadece konferanslar için kartvizit bastırın derim.  Ben bunu yapmaya mecbur kaldım. Çünkü kartvizitlerimdeki email adresim spam’den geçilmez oluyor konferanslardan sonra.  Bu nedenle üstünde farklı bir email adresi olan ve cep telefonumun olmadığı bir kart bastırıyorum.  Eğer önemli bir kişiye kartımı verirsem, arkasına cep telefonumu ve konuşmamızdan çok kısa bi cümleyi not ediyorum.  Bu karşımdakine hem “Bak sen önemlisin cep no’mu sadece sana veriyorum“ imajı yaratmak hem de kendimi hatırlatmak oluyor özel bir not ile.  Her zaman tutan bir takdik.
• Kesinlikle görüşmeyi düşündüğüm firmalar hakkında ufak notlar aldığım bir kağıdım olur ceketimin cebimde.  Ufak da olsa bu notlar bana ilk muhabbete girerken çok büyük avantaj sağlar.  Örnek:  Ufak ama çok yaratıcı bir ürünle henüz piyasaya giren bir yazılım firması CEO’su ile görüşürken, bir blogda okuduğum bundan 5 yıl önce verdiği bir demeçte söylediği önemli bir cümleyi üstüne basa basa söyleyerek beni zamanında etkilediğini söylemek o adamın tam anlamı ile yelkenlerini suya indirmişti.  Bu sayede 80% indirim ile o yazılımı satın almıştım   Tavsiye ederim.

Yukardaki listeye ufak tefek konferansına göre eklediğim maddeler de oluyor.  Örneğin eskiden fotoğraf makinesi de alırdım yanıma, ancak iPhone ile yetiniyorum artık.  iPhone demişken, konferansa giderken 23. Caddede İnternette Sansür konusunun başında sözünü ettiğim bir New York Şehir Otobüsünde İstanbul reklamı görür görmez iPhone’umu çıkarttım ve hemen çektim fotoğrafını

Ancak bu bahsettiğimden çok az da olsa farklı bir reklamdı (belki blogumu okuyan dış işleri yetkilileri sözümü dinlediler ve en azından İstanbul yazısını daha büyük yazdırdılar).  Buyrun size New York’ta sokaklarda bu aralar dolaşan İSTANBUL Reklamları:

Evden çıktıktan sonra yaklaşık 10 dakikalık bir yürüme (bu süreçte 1 sigara ve 1 kahve) ve 4 dakikalık bir metro yolculuğundan sonra Rockefeller Ceenter durağında metrodan indim. Bir anda havanın soğumaya başladığını farkettim ve 4 blok sonra New York Hilton otelin önüne gelmiştim bile.

New York’ta birçok konferansa ev sahipliği yapan Hilton Oteli eski de olsa ilk gördüğüm günden beri sevdiğim bir oteldir. Bazı mekanlar vardır, kanınız hemen ısınır ya, işte benimkisi de öyle birşey. Herneyse, girer girmez Expo Hall kısmına geçtim, standların kurulu olduğu Expo Hall kısmı 3 kattan ibaret.

Genelde konferanslarda hızlı bir şekilde bütün standları gezer, görüşmeyi ve bilgi almayı düşündüğüm firmaları ise ikinci turda ziyaret eder, daha uzun vakit ayırırım. Bu sefer de ilk 20-30 dakikayı hızlı bir şekilde gezmeye ayırdım. Özellikle aradığım firmalardan birisi de Hakia idi. Amerika’da yaşayan Türk bir ekibin kurduğu ve sektörde haklarında gittikçe daha çok (pozitif) haber duyduğum bu firmanın yöneticileri ile tanışmak istiyordum doğal olarak.

Önümüzdeki günlerde Hakia.com President’ı Melek Pulatkonak da olmak üzere 3 CEO ile yapacağım röportajların Türkçelerini de burada yayınlayacağım.  Bu nedenle birçok firma ile ilgili ayrıntılara bu konu altında girmiyorum şu anda.

New York Search Engine Strategies Konferansı 2008 Fotoğraflar

SES New York’ta bir eğitim seminerinden görüntü

Hakia Standı – Hakia’ya oy vermeyi unutmadınız umarım?

GoECart CEO’su Manish Chowdhary – Yaklaşık 1 saat konuştuk, çok güzel ortak projeler düşünüyoruz beraber

Mountain Media Ekibi – Upstate New York’ta e-ticaret ve CMS çözümleri sunan ufak bir firma

• Hakia.com President’ı Melek Hanım ile tanışıp, çok uzun olmasa da Hakia ve arama sektörü hakkında genel konuşma fırsatı oldu.  Kendisi ile bir röportaj yapacağım ilk fırsatta.
• GoECart.com CEO’su Manish Chowdary ile çok samimi ve uzun bir muhabbet etme fırsatım oldu.  Ortak yapabileceğimiz birkaç çok güzel proje üzerine konuştuk.  Kendisi ile New York’ta ya da Connecticut’ta ilk fırsatta buluşacağız, aynı zamanda GoECart hakkında ayrıntılı bir de röportaj yapacağız.
• PPC Management firmalarından özellikle ufak birkaç firmanın çok ilginç bir fiyatlandırma yöntemine gittiklerini gördüm.  Sanırım bu sektörde bir ilk ve ufak firmalar için yeni (non-tech) müşteri avantajı sağlayacak bir yöntem.  Zaten yakında PPC Management firmaları hakkında bir yazı yazacağım için orada bu fiyatlandırma yönteminin ayrıntılarından da bahsedeceğim.  İlginç ve yaratıcı bir çözüm.
• Marin ve SearchIgnite firmalarından yetkili kişilerle görüşürken ilginç bir PPC Tracking projemden bahsettim, ikisi de beni işe almak istediklerini söylediler Ancak bunun imkansız olduğunu kısaca anlattım kendilerine, ve projenin teknik detaylarından az da olsa bahsettim.  İki yeni consultancy işi heran doğabilir.
• Onlarca sektörel dergi, kalem, eşantiyon vs sahibi oldum

2008 yılında söylediğim gibi daha çok sektörel konferansa katılma planlarım var, bundan sonraki konferansları da ayrıntılı olarak paylaşmayı düşünüyorum.  Bir sonraki yılda olacak SES Konferansına kadar SES notlarım bu kadar.